بعدازصرف نهارواستراحت٬ مدیرکل محیط زیست استان خراسان شمالی ٬جناب آقای دکترشهریاری درنشستی صمیمی به سوالات اعضای تشکل پاسخ دادندو تعدادی ازمدعوین نیزنظرات خوددرموردمسائل پارک بیان داشتند.
چیزی که امروزه درپارک شاید مسئله مهمی راایجادکرده است عشایری که درتابستان وارد پارک می شوند. که بایدهرچه زودترفکری اساسی برای آنها اتخاذکرد.
این عشایربایدهرچه زودتراسکان یابند وفقط تعدادی ازآنها بصورت نمادین برای جلب توریسم وتنوع فرهنگی را نگه داشت.
اماباتعجب زیادمدیرکل برابقای این زندگی ٬ به عنوان نوعی اززندگی تاکیدداشتند؟چیزی که بایدازجناب آقای دکترپرسیدآیاشماحاضرهستیدکه خانواده خودتان برای مدتی هرچند کوتاه به صورت عشایری زندگی کنند؟؟ آیا ازوضعیت بهداشتی٬ انواع بیماریهای پوستی وتراخم ها آگاه هستید؟!!
مسئله دیگری که وقت زیادی ازجلسه راگرفت نوع رابطه ای که بایدبین پارک وروستاهای حاشیه پارک باشد٬ درادامه جلسه متذکرشدم که بایددرازای قطع سهم وبهره ای که روستاهای حاشیه ازپارک می بردند راههای جدیدی جهت درآمدزایی روستائیان ازپارک برنامه ریزی شودکه قرارشد آیین نامه مفصل وکاملی جهت این مهم ٬ تدوین کرده وبه اداره کل تحویل دهم.
چیزی که بایدبه این مسئولان یادآوری کرد٬ این است که این زندگی محصول اوضاع طبیعی ایران نیست بلکه شرایط اجتماعی وسیاسی خاص دردوره های گذشته سبب گسترش این نوع زندگی شده است.
هنگامی غروب که ازپارک برمی گشتیم سوالات زیادی ذهن من رامشغول کرده بود.
هنگامی که مینی بوس ازارتفاعات سالوک بالا می رفت خنکای هوای کوهستان روحیه بانشاطی رادرمن ایجاد کردوبا امید بیشتری به آینده ٬ دردل احساس آرامش می کردم.
به امید آنروزی که همه انسانها جهت همه جاندارطبیعت سهمی طبیعی وخداددادی برای زندگی قائل شوند
والسلام
